?

Log in

No account? Create an account

Previous Entry

Приветствую всех!

Что-то в сообществе уже больше года не появляется новых записей, поэтому наберусь смелости и представлю вашему вниманию свой перевод на эсперанто песни «Хожу и гажу». Исполнение и запись — ну, уж какие по моим силам (динамики можно подкрутить по вкусу). Текст самого перевода можно увидеть под катом.



Мне сказали: «Пойди, там клево»,
Я пошел туда, а там гадко.
Я назад пришел и здесь гадко,
А мне сказали: «До тебя было лучше».
И теперь у меня одна загадка —
Почему там, где я, там и гадко?..

А может это я хожу и гажу,
Может просто это я хожу и гажу.
А если это я хожу и гажу,
Тогда зачем мне просто жить на этом свете?..

Шоколадку укусну, сладку
Ты съела и тебя стошнило
И весь день тебя потом тошнило,
И всю ночь тебя потом тошнило.
И нет загадочней на свете загадки,
Может дело все и не в шоколадке...

А может это ты ходишь и гадишь,
Может просто это ты ходишь и гадишь.
А если это ты ходишь и гадишь,
Тогда сиди и не вылазь из дома.

А ты сказала: «Надо быть лучше
И душою, стало быть, чище,
И мыслями, стало быть, краше»...
И полюбила меня без остатку.

И я тебя полюбил без остатку,
И мы стали добрее и лучше,
И мы стали светлее и чище,
И в окно поглядели украдкой...

А за окнами гадкие люди,
И от этого на улицах гадко...

А может это все ходят и гадят,
Может просто это все ходят и гадят...
А если это все ходят и гадят,
Тогда зачем им просто жить на этом свете?..

Знают взрослые и знают дети.
Знают маленькие и большие.
Знают негры и бледнолицые,
Краснокожие и голубые...

Знают, знают всякие гадости,
Но не знают то, что должен знать каждый...

Что если, если это я хожу и гажу,
Если, если это ты ходишь и гадишь,
Если, если это все ходят и гадят,
То это значит только то, что мы — гады!

    Веня Д’ркин
Oni diris al mi: «Tie bonas»,
Mi foriris, sed tie aĉas.
Mi revenis, sed ĉi tie aĉas,
Dum oni diris, ke sen mi estis bone.
Kaj nun mi l’ solan penson remaĉas:
Kial apud mi ĉio aĉas?

Ĉu mi mem ĉion ĉirkaŭ mi aĉigas?
Ĉu estas mi ja, kiu ĉion ĉi aĉigas?
Kaj se mi vere ĉion ĉi aĉigas,
Do kial vivu mi en tiu bona mondo?

Ĉokoladon bongustan, dolĉan
Vi manĝis kaj eksentis naŭzon.
Poste dum la tag’ vi sentis naŭzon,
Kaj eĉ nokte vi plu sentis naŭzon.
Kaj jen enigmo de plej alta grado:
Ĉu eble kulpas ja ne l’ ĉokolado?

Ĉu eble vi mem ĉion ĉi aĉigas?
Ĉu estas vi ja, kiu ĉion ĉi aĉigas?
Kaj se vi vere ĉion ĉi aĉigas,
Do sidu hejme kaj ne plu eliru.

Kaj vi diris «Estu ni bonaj,
Kaj pli puraj per niaj animoj,
Kaj per niaj pensoj pli belaj»...
Kaj vi ekamis min plej kortuŝe.

Kaj ankaŭ mi vin ekamis kortuŝe,
Kaj ni iĝis pli bonaj kaj belaj,
Kaj ni iĝis pli puraj kaj helaj,
Kaj tra l’ fenestro rigardis kaŝe...

Trans la fenestr’ aĉaj homoj vagaĉas
Kaj pro tio en la urb’ ĉio aĉas...

Ĉu eble ĉiuj ĉion ĉi aĉigas?
Ĉu estas ĉiuj, kiuj ĉion ĉi aĉigas?
Kaj se vere ĉiuj ĉion ĉi aĉigas,
Do kial ĉiuj vivu en ĉi tiu mondo?

Scias plenkreskuloj kaj infanoj,
Scias etaj kaj eĉ plej grandaj,
Scias nigraj kaj blankvizaĝaj,
Kaj ruĝhaŭtaj kaj eĉ plej bluaj...

Scias, scias ĉiujn aĉaĵojn,
Sed ne scias, ve, la nepre sciendan...

Ke se mi ĉiam ĉie ĉion ja aĉigas,
Se vi ĉiam ĉie ĉion ja aĉigas,
Se oni ĉiam ĉie ĉion ja aĉigas,
El tio sekvas ke ni ĉiuj — aĉulas!

    trad. P. Moĵajevo

Метки: